အရေခ်ာင္လို႔ အေခ်ာင္ရခ်င္တာ
လူထုစိန္၀င္း
“အမ်ား မိုးခါးေရေသာက္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မေသာက္ဘဲေနလို႔မျဖစ္ေတာ႔ ေသာက္လိုက္ရတာေပါ႔” ဒီစကားမ်ဳိး မၾကာမၾကာ ၾကားဖူးလိမ္႔မယ္။ ကိုယ္လည္း တစ္ခါတစ္ရံ ေျပာဖူးလိမ႔္မယ္။
ေရွာင္ရွားေစခ်င္
ဒီစကားကို လုံး၀မေျပာျဖစ္ေအာင္သတိထား ေရွာင္ရွားေစခ်င္တယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ရင္ အဓိပၸါယ္က မေကာင္းပါဘူး။ ကိုယ္အသုံးမက်တာကို လူသိရွင္ၾကား ထုတ္ေဖာ္ေၾကညာသလိုျဖစ္ေနတယ္။ ‘အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏိုင္တယ္’ဆိုတဲ႔စကားလို ကိုယ္အက်င့္ပ်က္တာကို အကာအကြယ္ယူဖို႔ ဆင္ေျခတက္တဲ႔ သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ ဘာမွမထူးဘူး။ အူမ,မေတာင့္တိုင္း သီလခ်ဳိးေဖာက္ရမယ္ဆိုရင္ ဆင္းရဲသူ ဆင္းရဲသားမွန္သမွ် ဒုစရိုက္သားေတြခ်ည္းျဖစ္ကုန္ၾကမွာေပါ႔။ ဆင္းရဲတာနဲ႔ သီလမေစာင့္တာ ဘာမွမဆိုင္ဘူး။ တျခားစီပဲ။
လက္ေၾကာတင္းေအာင္ မလုပ္ခ်င္လို႔
သူခိုးေတြ ဓားျပေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာေလ႔လာၾကည့္ရင္ ဆင္းရဲလြန္းလို႔ ခိုးစား တိုက္စားတဲ႔သူက အနည္းစုပဲ။ အမ်ားစုက ရပ္ထဲ ရြာထဲမွာ အသင့္အတင့္စားႏိုင္ေသာက္ႏိုင္ရွိၿပီး၊ အရက္ကေလးေသာက္လိုက္၊ ဖဲေလးရိုက္လိုက္နဲ႔ ဘာတစ္ခုမွ လက္ေၾကာတင္း ေအာင္ မလုပ္ခ်င္သူေတြသာျဖစ္တယ္။ ဖဲရိုက္ဖို႔၊ အရက္ေသာက္ဖို႔ မရွိလို႔ခိုးရာ တိုက္ရာက အရေခ်ာင္မွန္းသိၿပီး ခိုးစား တိုက္စားတဲ႔ဘ၀ ေရာက္သြားၾကတာ။ ဆင္းရဲလို႔ ခိုးတာမဟုတ္ဘူး။ ဆင္းရဲသားေတြမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ႀကီးမားၾကတယ္။ ကိုယ္တိုင္က ဆင္းရဲမြဲေတ လြန္းေတာ႔ ပိုက္ဆံတန္ဖိုး ေကာင္းေကာင္း သိတယ္။ ရွာရတဲ႔ပိုက္ဆံေလးကို မသုံးရက္၊မစြဲရက္နဲ႔ သိပ္ႏွေျမာတယ္။ သားေတြ သမီးေတြ အတြက္ကလြဲရင္ ကိုယ္႔၀မ္းကိုယ္ေတာင္ ‘မသထာ’ (မသဒၶါ)ေလာက္ေအာင္ကို ႏွေျမာတယ္။